[Zaloguj] [Załóż konto]
 

Krajenka z folwarkiem

2014-07-24


Krajenka to jedna z najstarszych osad na Krajnie usytuowana nad rzeką Głomią. Na obszarze dzisiejszego miasta znaleziono świadectwa pobytu wspólnot ludzkich począwszy od okresu neolitu (ok.4500-1900p.n.e.)poprzez  epokę brązu (1900- 700p.n.e.) i dalsze należące do kultury halsztackiej (700-400 p.n.e) i lateńskiej (400p.n.e do początków naszej ery) epoki żelaza. Ciągłość ta zachowana została także  w okresie rzymskim (pocz.n.e.  do ok. 400 n.e). Szczególne zagęszczenie zasiedlenia przypadło tu jednak na okres średniowiecza.
   Po raz pierwszy na kartach historii Krajenka pojawiła się w 1286 roku. Była wówczas wsią należącą do rodu Danaborskich herbu Topór wywodzących się z sąsiednich Pałuk. Na początku XV wieku na północnym brzegu rzeki Głomi i  nad jednym z jej północnych dopływów najprawdopodobniej Andrzej Danaborski  ówczesny starosta nakielski i wojewoda kaliski wzniósł zamek.
   W 1420 roku Krajenka otrzymała od króla Władysława Jagiełły prawa miejskie. Miasto zostało lokowane na wschód od zamku w miejscu przedlokacyjnej osady. Pomiędzy rzeką Głomią a jej prawobrzeżnymi strumykami. Dopiero po 1466r, w którym zakończono wojnę trzynastoletnią z Zakonem krzyżackim, możliwy był spokojny rozwój młodego miasta. Potwierdza to fakt ,że w 1580 roku Krajenka liczyła 1900 mieszkańców i była trzecim, po Łobżenicy i Złotowie miastem Krajny. Do 1540 r. władali nim Danaborscy a następnie na skutek sukcesji rodzinnej aż po 1615 r. Kościeleccy herbu Ogończyk. Kolejnymi jej posiadaczami byli Działyńscy (1678-1743), Sułkowscy (1743- do ok. 1790)rodziny Flotow, Komierowskiego (do 1807) a od 1839r.  do pruskiej rodziny królewskiej z dynastii Hohenzollernów. W 1772 r. Krajenka, na skutek pierwszego rozbioru Polski znalazła się w granicach państwa pruskiego. W początku  XIX wieku miasto liczyło 2000 mieszkańców a w połowie liczba ta wzrosła do 3000 osób pomimo pożarów i epidemii. Rozwój ten spowolniał w II poł. XIX w. jednak w 1910r. w Krajenka miał 3500 mieszkańców. Do połowy XIX w. zabudowę miasta w większości stanowiły budynki konstrukcji ryglowej, parterowe lub piętrowe, ustawione kalenicowo do ulicy. Później powstawały już tylko budynki murowane. Po 1919r. Krajenka nie wróciła w granice odrodzonej Polski. Stąd część tutejszych Polaków opuściło miasto. Skutkowało to m.in. zamknięciem polskiego Banku Ludowego oraz  ogólną stagnacją gospodarczą. W 1945r. podczas powrotu do Polski wojska radzieckie już po zdobyciu miasta spaliły część jego reprezentacyjnej zabudowy.
  Na zachód od zamku usytuowany był folwark należący do właścicieli miasta.

 


 

Odwiedziny: 1 704 329  ,